Η Εργατική Πρωτομαγιά αποτελεί οδηγό υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία, στις ελευθερίες, στη ζωή,

 

 

 

 

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11πμ ΚΕΝΤΡΙΚΉ ΠΛΑΤΕΊΑ

“...Οι ιδέες αυτές που υπερασπίζω είναι δικές μου. 

Είναι ένα κομμάτι από τον ίδιο τον εαυτόν μου.

Πώς είναι δυνατόν να τις εγκαταλείψω;

Ρούχα είναι να τα βγάλεις και να τα παρατήσεις.

Μα κι αν μπορούσα ακόμα, πάλι δε θα τις άφηνα. 

Δεν είναι λοιπόν αφέλεια εκ μέρους σας να νομίζετε ότι μπορείτε ν’ απαλλαγείτε σεις από τις ιδέες αυτές που κερδίζουν έδαφος από μέρα με τη μέρα, στέλνοντας μας στην κρεμάλα;...”

 

Πρωτομαγιά 1886: Η απολογία του Αύγουστου Σπάις

 

137 χρόνια μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση των εργατών του Σικάγο και η Εργατική Πρωτομαγιά συνεχίζει, να εμπνέει τους αγώνες του κόσμου της εργασίας.

 

Σήμερα, οι εργαζόμενοι βρίσκονται στη μέγγενη μιας πολιτικής που συνθλίβει εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις, ξεπουλά το δημόσιο πλούτο, διαλύει υγεία, παιδεία και όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις για να φέρει στη θέση τους το «λιγότερο κοινωνικό κράτος», «λιγότερα δικαιώματα για τους εργαζόμενους», τη «λιγότερη ζωή για το λαό». Η ακρίβεια σε συνάρτηση με τους καθηλωμένους πάνω από 10 χρόνια μισθούς πείνας, μας οδηγούν σε καθεστώς ακόμα μεγαλύτερης φτώχειας. Στο στόχαστρο και κάθε συνδικαλιστική δράση. Με τρομοκρατία και καταστολή επιχειρείται να μπουν στο γύψο τα σωματεία.

 

Αντίστοιχες εξελίξεις συμβαίνουν και στο χώρο της εκπαίδευσης. Εξελίξεις που συμπυκνώνονται στην ύψωση φραγμών στις σπουδές των μαθητών, την ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων, στη βύθιση δικαιωμάτων στο δημόσιο σχολείο, κατασκευάζοντας ένα σχολείο των λίγων και εκλεκτών, των δεξιοτήτων, της κατακερματισμένης γνώσης το σχολείο της κατηγοριοποίησης και της χειραγώγησης εκπαιδευτικών. 

 

Σήμερα ο κλάδος μας είναι μπροστά σε μια μεγάλη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση. Η κυβέρνηση παρά την προεκλογική περίοδο προωθεί την αξιολόγηση των νεοδιόριστων επιδιώκοντας να βάλει τους επιθεωρητές στην τάξη. Η μάχη ενάντια στην αξιολόγηση αφορά όλον τον κλάδο – όχι μόνο τις/τους νεοδιόριστες/ους. Είναι μάχη για τα δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών, είναι μάχη υπεράσπισης του δημόσιου και δωρεάν σχολείου για όλα τα παιδιά.

 

Η φετινή πρωτομαγιά πρέπει να αποτελέσει συνέχεια των απεργιακών κινητοποιήσεων για το έγκλημα στα Τέμπη. Στις σημερινές συνθήκες, που κατακτήσεις και δικαιώματα ξεθεμελιώνονται, η συλλογική μνήμη επιστρέφει στη ματωμένη πρωτομαγιά του 1886, μέρα-σύμβολο στον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα.

 

Για το Δ. Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΑΛΕΞΗΣ ΦΥΤΣΙΛΗΣ       

Η  Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ