altΕμείς οι εργαζόμενοι-ες στα supermarket, όπως και όλοι οισυνάδελφοι μας στο εμπόριο, τα τελευταία δέκα χρόνια όχιουσιαστική αύξηση στο μισθό μας δεν είδαμε αλλά τον βλέπουμε εξαφανίζεται στα μέσα του μήνα από τις ανατιμήσεις σε ενέργεια, θέρμανση, καύσιμα, τρόφιμα κλπ. Όλα αυτά τα χρόνια είδαμε την εντατικοποίηση της δουλειάς καιτις ευθύνες μας να αυξάνονται.

Να γίνουμε πιο ευέλικτοι καιλειτουργικοί για να αντεπεξέλθουμε στις νέες δυσκολίες που«φέρανε οι καιροί» , όπως μας έλεγαν.
Ήμασταν εμείς που εργαζόμασταν μέσα στην πανδημία , δενείναι τυχαίο ότι ανήκουμε στον κλάδο με τα μεγαλύτερα ποσοστάνόσησης με κορονοιό , με κίνδυνο για εμάς τους ίδιους και για τιςοικογένειες μας. Είμαστε εργαζόμενοι γονείς , μητέρες που ηπανδημία γέννησε νέες δυσκολίες σε ζητήματα ωραρίου καιανάγκη γονικών αδειών.Τώρα εδώ και πάνω από ένα χρόνο , είμαστε αυτοί πουβλέπουμε να ανεβαίνουν οι τιμές των προϊόντων στο ράφι αλλά όχιο μισθός. Δουλεύουμε το ίδιο όμως δεν μπορούμε να καλύψουμε
τις ανάγκες μας . Όπως όλοι εργαζόμενοι έτσι και εμείς νοιώθουμεστο πετσί μας της την πίεση και τη δυσκολία να τα βγάλουμε πέρα.
Από την άλλη οι αλυσίδες των s/m έχουν αύξηση τζίρου καικερδών ενώ εμείς οι εργαζόμενοι έχουμε υποστεί μείωση , γιατίκάθε μήνα σκεφτόμαστε τι από τις ανάγκες μας θα περιορίσουμε ήθα κόψουμε.
Για αυτή την κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι σήμεραέχουν την πολιτική ευθύνη η σημερινή κυβέρνηση ,όπως και οιπροηγούμενες. ΝΔ , Σύριζα , Πασόκ , ο ένας πίσω από τον άλλοέστρωσαν με κόκκινο χαλί με την ψήφιση και εφαρμογή όλων τωναντεργατικών νομοσχεδίων .
Οι 4ωρες και 5 ώρες συμβάσεις τους μόνους που βολεύουν είναιτους ίδιους τους εργοδότες και την εκάστοτε κυβέρνηση που δίνειτα πάντα για την στήριξη τους . Ενώ για τους εργαζόμενους δίνουνμισή δουλειά μισή ζωή και τρέξιμο σε όλους για να βγαίνει ηδουλειά , οι αυξήσεις στους μισθούς που τάζουν είναι κοροιδίακαιπεριφρόνηση για τις ανάγκες των εργαζομένων .
Για αυτό το λόγο , εμείςοι εργαζόμενοι 4ωροι των 320 ευρώή οι 8ωροι με τον κατώτατο των 630 ευρώ διεκδικούμε τηνυπογραφή της κλαδικής σύμβαση στο εμπόριο με βάση τηνπρόταση της ΔΑΣ , που ακουμπάει στις σύγχρονες ανάγκεςτων εργαζομένων.Δίνουμε την μάχη για να μπορούμε να ζήσουμε , με την δουλειάμας χωρίς να γίνουμε θυσία στις μυλόπετρες των ανταγωνισμώντων επιχειρηματικών ομίλων. Από τα δικά μας χέρια και πλάτεςέρχονται τα κέρδη τους ενώ για εμάς το μόνο που έμεινε είναι η
δουλειά.
Απλώνουμε το χέρι στους συναδέλφους μας σε όλα τακαταστήματα supermarketανεξαρτήτος ομίλου , καθώς και στακαταστήματα στο εμπόριο . Όπως εμείς έτσι και αυτοί τραβάνε τοκάρο για το ποιος θα βγει νικητής στην κούρσα του ανταγωνισμού, όμως στο τέλος της ημέρας εμείς και οι οικογένειες μας βγαίνουμεχαμένοι.
Καλούμε τους συνάδελφους-φησσες να δώσουμε την μάχη απόκοινού , για να μη δουλεύουμε και ζούμε με σκυμμένο το κεφάλι .Να ανοίξουμε το δρόμο για ριζικές αλλαγές στηριγμένοι στις δικέςμας δυνάμεις .

Αγωνιζόμαστε για ꞉
• 5θημερο και 7ωρο για όλους , μετατροπή των
ημιαπασχόλησης συμβάσεων σε πλήρη απασχόληση.
• Βασικός μισθός 920 ευρώ μεικτά.

Καλούμε σε συγκέντρωση !!!
ΤηνΤρίτη στις 18꞉00 μμ , έξω από το κατάστημαΜασούτη στη Λαϊκή Αγορά .
Αλληλεγγύη και Ενότητα το όπλο των εργατώναπέναντι στα συμφέροντα των εργοδοτών!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Ζώδια Προβλέψεις

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 05.36
Δύση: 19.16
Σελήνη
11 ημερών
1832
Η Ακαρνανία προσαρτάται στο Ελληνικό Κράτος, μετά από απόφαση των Προστάτιδων Δυνάμεων.
1864
Θάνατος του Στρατηγού Μακρυγιάννη.
1941
Γερμανικά στρατεύματα εισέρχονται στην Αθήνα.

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Το αεροδρόμιο

Μια ξανθιά πάει με τον αρραβωνιαστικό της να δουν ένα σπίτι που θέλουν να αγοράσουν.
Καθώς μελετούν το σπίτι ο αρραβωνιαστικός λέει στον μεσίτη:
– Ωραίο το σπίτι και σε καλή τιμή. Αλλά παρατηρώ ότι βρίσκεται κοντά σε αεροδρόμιο. Δε θα’ χει πολύ θόρυβο;
– Θα έχει, αλλά ύστερα από μια βδομάδα θα τον συνηθίσετε και δεν θα έχετε πρόβλημα, του απαντάει ο μεσίτης.
Και η ξανθιά λέει αποκρινόμενη και στους δύο:
– Αχ να το πάρουμε αγάπη μου και δεν πειράζει, την πρώτη βδομάδα, μένουμε σε ξενοδοχείο!