Η ΟΙΚΟΣΦΑΙΡΑ για τις καταστροφικές πυρκαγιές στη Χίο

Φωτιά, Καταστροφή και Εξορύξεις: Η κυβέρνηση παίζει  το νησί στα ζάρια των πολυεθνικών
Αφού κατάκατσε η στάχτη και έφυγαν οι καπνοί της καταστροφής στη Χίο, η ΟικόΣφαιρα αισθάνεται την ανάγκη να βάλει κάποιους προβληματισμούς και να κάνει κάποιες επισημάνσεις:

Όταν καίγεται ένας τόπος, οι πληγές μένουν για δεκαετίες. Όμως υπάρχουν κάποιοι που βιάζονται — όχι για να σβήσουν τη φωτιά, αλλά για να "σβήσουν" τη φωνή των τοπικών κοινωνιών και να γεμίσουν τις τσέπες τους.
Στη Χίο, το νησί της μαστίχας, το νησί της Νατούρα, των δασών, των χωριών και των ιαματικών πηγών, το έδαφος ακόμη καπνίζει από τη μεγάλη οικολογική καταστροφή. Μια καταστροφή που για πολλούς ήταν προφητική — ή μάλλον βολική. Γιατί γνωρίζουμε πια καλά πως η καταστροφή του ευλογημένου ελληνικού τόπου μέσω της πυρκαγιάς είναι ο πιο σύντομος δρόμος για να φουσκώσουν πορτοφόλια.
Και μιλάμε συγκεκριμένα για το "έργο" που κάποιοι μεθοδεύουν: την παράδοση 64.000 στρεμμάτων περιοχής Νατούρα στη Χίο σε πολυεθνική για εξόρυξη αντιμονίου, ενός θανατηφόρου καρκινογόνου μεταλλεύματος. Όλα αυτά, μάλιστα, σε ένα νησί που η φύση διάλεξε και δώρισε στη Χίο κάτι μοναδικό στον κόσμο: τη μαστίχα. Ένα φυσικό προϊόν, σύμβολο της Ελλάδας, της ποιότητας και της βιωσιμότητας. Αντί να επενδύσουμε πάνω σε αυτό, το Υπουργείο "Περιβάλλοντος" — θεός να το κάνει — αποφάσισε να κάνει πλάτες σε όσους βλέπουν τα βουνά και τα δάση σαν νούμερα σε έναν λογαριασμό offshore.
Η φωτιά που ξέσπασε στο γεωμετρικό κέντρο βάρους της περιοχής των εξορύξεων δεν είναι απλώς «σύμπτωση». Είναι ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ μιας οργανωμένης υποβάθμισης, για να καταστεί ευκολότερη η λεηλασία.
Οι παρατυπίες στο διαγωνισμό για τις εξορύξεις, που ήδη έχουν δημοσιευθεί από κορυφαίους νομικούς της χώρας, αποκαλύπτουν ένα θλιβερό σχέδιο: παράνομο, πρόχειρο, επικίνδυνο, ανήθικο. Όμως η κυβέρνηση συνεχίζει να σφυρίζει αδιάφορα, βάζοντας την αξία των υλικών και των θανάσιμων σχεδίων πάνω από τη βιωσιμότητα ενός τόπου, τη δημόσια υγεία και τη φωνή της τοπικής κοινωνίας.
Στη σύγχρονη Ελλάδα, δεν ψάχνουμε μόνο τρόπους επιβίωσης απέναντι στις προκλήσεις της φύσης ή της διεθνούς κρίσης. Αγωνιζόμαστε να προστατευτούμε από το ίδιο μας το κράτος. Και αναρωτιόμαστε κάθε μέρα: από ποιους κινδυνεύουμε περισσότερο; Από εξωτερικούς εχθρούς ή από εσωτερικούς προδότες;
Η Χίος θρηνεί, αλλά δεν σιωπά.
Η ΟικόΣφαιρα απαιτεί εδώ και τώρα:
Την άμεση ανάκληση του διεθνούς διαγωνισμού εξόρυξης αντιμονίου στη Χίο
Σεβασμό στη βούληση της τοπικής κοινωνίας
Στήριξη στη μαστίχα και τις ήπιες, βιώσιμες αναπτυξιακές επιλογές.
Να σταματήσει επιτέλους η μετατροπή των ελληνικών νησιών σε πεδίο πειραματισμών και αρπαγής.
Η Χίος δεν είναι αποικία. Η Χίος δεν πωλείται.

Από το γραφείο τύπου  της Οικόσφαιρας